lochin

Ma’nolari

1. Yirtqich qushlar turkumining chaqqon harakatli bir turi; ovchilar uni qoʻlga oʻrgatib, qush ovlaydilar.
2. Shu qushga nisbatli belgini bildiradi; epchil, chaqqon; shijoatli.

Misollar

• Porillab uchadi choʻlning lochini. — "Oysuluv".
• Makoni ikki lochinning: Biri qoya, biri osmon. Qanoti ikki shoirning: Biri oʻlka, biri ochun. — E. Vohidov — Muhabbat.
• Mamajon lochin yigit, Serharakat, betinim. — Q. Muhammadiy.
• Uning orqasidan “lochinlari” ham ot qoʻyishdi. — K. Yashin — Hamza.

Kelib chiqishi

((OʻTEL|I|LOCHIN 'ov qilishga oʻrgatiladigan yirtqich qush'. ◆ Ovchi qoʻlidagi lochin oʻljasiga tomon oʻqday uchib ketdi. Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni anglatgan bu ot dastlab lachun tarzida talaffuz qilingan (ПДП, 398), keyinroq ikkinchi boʻgʻindagi u unlisi i unlisiga (Devon, I, 388), oʻzbek talida esa a unlisi â unlisiga almashgan: lachun > lachin > lâchin. Bu soʻz Eski Turkchaga Eski Moʻgʻulchadan kirib kelgan deb taxmin qilinadi.

Manba: Vikilug‘at