lof

Ma’nolari

1. [f. — quruq (puch) ran, safsata
2. maqtanchokdik] 1 Folklordagi hajviy-yumoristik janrlardan biri: haddan tash-qari boʻrttirilgan, haqiqatga toʻgʻri kelmay-digan yolgʻon ran; mubolagʻa.
3. Ortiq darajada, toʻn kiydirib maqta-nish.
4. Lof desa, olaqopni olib yuguradi Ortiq darajada hovliqadigan, lof qiladigan ki-shiga nisbatan qoʻlanadigan ibora. Lof ur-moq (yoki qilmoq) 1) haqiqatga toʻgʻri kel-maydigan gaplarni aytmoq, ortiq darajada boʻrttirib gapirmoq; mubolagʻa qilmoq.

Misollar

• Abduvali oʻzi toʻqib chiqargan loflariga hammadan koʻp oʻzi ishonardi. — F. Musajonov — Lofchi.
• Qiyosing chin va yo lofdir. A. — Oripov.
• Bu lof emas, Murod Xoliqov yaratgani aniq. — "Mushtum".
• Ishni qiladi asbob, egasi uradi lof. — Ma-qol. n
• Jurnalistlarni oʻt yurakli kishi-larga qiyos qilishadi. Bulofemas. — Gazetadan.
• Arabboy.. eplasa lof urib, birovni gangitar, biror manfaat chiqadigan joydan.. qolmas edi. — P. Tursun — Oʻqituvchi; 2) ortiq koʻpir-tirib, boʻrttirib maqtamoq.
• Dushmanning toʻppari, aerogianlari, “aqlga sigʻmaydigan ” boshqa hunarlari haqida lof qildi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Yoʻlda chayon toshbaqaga lof urib Dediki: boqsam agar oʻylab turib, Mencha senga suyguli yoʻq mehribon — Sen tanu, goʻyo anga men misli jon! — Hamza.

Manba: Vikilug‘at