madh

Ma’nolari

1. ayn. madhiya 1.
2. Madh qilmoq (yoki etmoq) Madhini, maqtovini qilmoq.

Misollar

• Tilimda madhu dilimda mu-habbatu mehring. — Habibiy.
• Bobo savat koʻta-rib, bogʻiga kirib ketishi bilan, xotinlar boʻlgʻusi kelinning madhini boshladilar. — H. Gʻulom — Toshkentliklar.
• Tonglar omap buloqlar-ning Navosi bilan, Gul, gʻunchalar madhin qilgan Sadosi bilan. — Gʻayratiy.
• Har qanday mehnat qatori sheʼr yozish ham savob, ayniq-sa, sheʼr insonni ulugʻlasa, uning hayotini madh etsa. — H. Gʻulom — Zamin yulduzlari. Madhini oʻqimoq (yoki kuylamoq) Madhini oʻqish yoki kuy (kuylash) bilan bayon qil-moq.
• Habibiy, madhing oʻqib, umr etay ado, chamanim. — Habibiy.
• Gulshan oʻlka madhini Bir-galashib kuylaylik. — Gʻayratiy.

Kelib chiqishi

\a. — maqtov; hamd-sano

Manba: Vikilug‘at