manman

Ma’nolari

1. Oʻzini katta tutadigan, bo-sar-tusarini bilmay qolgan; takabbur.
2. Manman (yoki manaman) degan Mashhur, eng oldingi, dongdor.

Misollar

• Man-man odam. Kamtarga — kamol, manmanga — zavol — Maqol. ■■ U
• ilgarigi "manman" To-jiboy emas: xiylagina hovurdan tushgan va anchagina muloyimlashib qolgan edi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Xivaning manman degan boylaridan pul topish sirlarini oʻrgan-dim. — J. Sharipov — Xorazm.
• Bunaqa zanjir-ni yanga tugul, qishlogʻimizdagi manman degan temirchi ham uzolmaydi. — "Yoshlik".
• Koʻcha-ga chiqsam, manman degan yigitlar husnim-ga mahliyo boʻladi. — "Mushtum". Qoʻqonning manaman degan boylaridan Mirazimjon boyni oʻldirtirib, sir ochilayotganda.. xoʻja-koʻrsinga Ergashga jazo berdirdi. K. Yashin, Hamza.

Manba: Vikilug‘at