mard

Ma’nolari

1. Qoʻrqishni bilmaydigan; qoʻrq-mas, botir, jasur.
2. Er kishiga xos ijobiy fazilatlarga ega, aytganining ustidan chiqadigan, tan-ti, hotam.
3. Umuman, biror ishni qila oladi-gan, biror ish qoʻlidan keladigan kishi.
4. Mardi maydon Jang qahramoni yoki ku-rash qahramoni.

Misollar

• Tantiboyvachcha bobil-ladi: -Dev poylagan tilsimdan uni qaysi mard olib ketadi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Mard kishidan oʻlim ham qoʻrqadi. — I. Ra-hi^ — Chin muhabbat.
• Vaʼdaga vafo qilmoq — mardlarga xos fazilat. — Gʻayratiy.
• Mard boʻlsangiz, buni boʻyningizga oling. — P. Qodirov — Uch ildiz.
• Mard odam imzosini ochiq qoʻyadi. S. — Siyoyev — Otliq ayol.
• Qizim, akang mard yigit edi, pomusli yigit edi. Nomus bilan, mardlik bilan oʻldi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Bularga oʻz vaqtida issiq choy damlab berib turadigan mardning oʻzi yoʻq. — Oydin — Bechora.
• Dutor qoʻlma-qoʻl boʻldi, lekin uni, nomiga boʻlsa-da, tingʻillatadigan mard topilmadi. — "Mushtum".
• Tashlagil qadam olgʻa, oʻzni mardi maydon qil. Qontalab fashistlarning ikki diydasin qon qil. — Gʻayratiy.

Kelib chiqishi

f. j_>_o — odam; erkak; botir, jasur

Manba: Vikilug‘at