mast

Ma’nolari

1. [f. - kayfi bor, hushyor
2. emas] 1 Ichkilik yoki nasha, qoradori va sh. k. taʼsirida kayf qilgan, kayfi bor.
3. Jins jihatidan uygʻongan; kuyikkan.
4. Qattiq taʼsirlanib, zavqlanib kayf qilgan, nashʼaga choʻmgan.

Misollar

• Mast odam. Bir mastga tegma, bir — jinniga. Maqol m
• Tantiboyvachcha anchagina mast boʻlib, ogʻziga kelganini valdirashga boshladi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Hozirgina kulib turgan mast Komil birdan hoʻngrab yigʻlab yubordi-da, tili gapga kelmay gʻoʻldiradi. — H. Gʻulom — Mashʼal.
• Devsifat kishi., mast boʻlgan tuyaday, ogʻiz koʻpirtib kelar edi. — M. Ismoiliy — Fargʻo-na t. o.
• Yigit shift-ga qarab yotganicha, shirin orzularga mast boʻldi. — I. Rahim — Chin muhabbat.
• U qoʻshiq kuy-ladi yor shaʼniga mast, Shoʻxchan sheʼrlar ayt-di sevgi nomidan. — A. Oripov.

Manba: Vikilug‘at