musaffo

Ma’nolari

1. Juda ham sof, begʻubor.
2. Toza, pok. /
3. Musaffo boʻlmoq 1) sof, begʻubor boʻlmoq.

Misollar

• Mu-saffo osmon. Musaffo suv. m
• Yaqinginada shivalab oʻtgan yomgʻirdan keyin havo musaffo. — S. Anorboyev — Oqsoy.
• Toshkent qadimdan serquyosh, musaffo havoli, sersuv, unumdor tuproqli shahar sifatida shuhrat qozongan. — "Saodat".
• Qunduz:] Navoiydan-mi? [Guli:] Ha, menga bitibdur. [Qunduz:] Musaffo ishqini izhor etibdur. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy.
• Eng mahram doʻstingiz — sizning musaffo qalbingizdir. — P. Qodirov — Yulduzli tunlar.
• Osmondagi bulutlar tarqab, havo musaffo boʻldi. — Sh. Rashidov — Qudratli toʻlqin.
• Shahrimizning kumush kamarlari — kanal va anhorlari doim musaffo boʻlsin. — Gazetadan; 2) butunlay qutulmoq — xalos boʻlmoq.
• Yoʻq, musaffo boʻlib sogʻayganingizdan soʻng, oʻilan-da ham doktorlarning ruxsati bilan. — K. Yashin — Hamza.

Kelib chiqishi

I a. ^"— toza, sof; toza-langan

Manba: Vikilug‘at