mushkul

Ma’nolari

1. [a. — qiyin, mujmal
2. qiyinchilik, ogʻirchilik] sft. Hal qili-nishi, yechilishi mahol boʻlgan; qiyin, ogʻir.
3. Qiyin ish, ogʻir ahvol, qiyinchi-lik.
4. ot kam qoʻll. I shkal chiqaruvchi, cha-toqchi, chatoq.

Misollar

• Mushkul ish. Mushkul vazifa. Mushkul ahvol. m
• Yoʻlchi oʻzi uchun mushkul masalani, yaʼni xoʻjayin oldiga kirib, undan pul talab qilishni oʻyladi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Birodari aziz, ahvolingiz mushkul, achinaman, illo koʻmaklashishning uddasidan chiqolmay-man. — R. Fayziy — Choʻlga bahor keldi.
• Toʻlamat moʻylov, Sherbekning mushkuli-ni birga tortishayotgandek, oʻyga choʻmdi. — S. Anorboyev — Oqsoy.
• [Navoiy:[ Shohim, har bir mushkulni aql va sovuqqonlik hal qiladi. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy.
• [Safar boʻzchi:] Birorta mushkul igʻvo qildimi, zakotchining tomogʻi ta-qilladimi, qoʻltigʻimdagi boʻzni yoppa oldi-qoʻydi. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.
• [Yusuf-bek:[ Hoy Toʻla, hushyor boʻl! Menu bilasan-ku, yigit-yalang ichida gapimni bermay yurgan mushkulman. — Hamza — Paranji sirlari.

Manba: Vikilug‘at