muttaham

Ma’nolari

1. arabcha — ayblanuvchi; shubhaga olingan, ayblangan]. Oldi-berdi muomalalarida nopok; firibgar, qallob.

Misollar

• Muttaham odam u
• Madaminxoʻja bir koʻngli borib, muttaham qozining tumshugʻiga tushirgisi yo iflos basharasiga tupurgisi keldi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.

Manba: Vikilug‘at