old

Ma’nolari

1. Narsalarning kuzatuvchiga qara-gan qismi; pesh, yuz.
2. Narsalarning ilgari tomonidagi yoki qismidagi joy, oʻrin.
3. (3-sh. birl. shaklda) Biror ish-harakat, voqea-hodisa va shu kabilardan oldin boʻladigan, roʻy beradigan, oʻtkaziladigan.
4. 3-sh. egalik va j.k., oʻ.-p.k., ch.k. affiks-lari bilan koʻmakchi vazifasida qoʻllanadi (q. oldiga, oldida, oldidan).
5. Oldini olmoq Xavf-xatarning yuz beri-shidan ilgari chorasini koʻrmoq; yomon oqi-batning yuz berishiga yoʻl qoʻymaslik.

Misollar

• Binoning oldiga shior-lar osilgan. Koʻylakning oldi uzunroq boʻlib-di. yaya Ot old oyoqlarini irgʻitib sapchidi-da, shamoldek uchib ketdi. — S. Ahmad — Ufq.
• Uyning oldini supu-rib, joy qilmoq. shya Mastonga aravaning oldidan joy berishdi. — A. Qahhor — Maston.
• Bayram oldi musobaqasi. Saylov oldi kampaniyasi.
• Urush-ning oldini olmoq. yat Xotiring jam boʻl-sin, doʻstim, baloning oldini oldim. — Oybek — Navoiy. Old qoʻshimcha ayn. prefiks. Til oldi tovushlari tlsh. Tilning old qismida ho-sil boʻladigan tovushlar.

Manba: Vikilug‘at