or

Ma’nolari

1. [a. — uyat, sharmandalik, nomus
2. uyalish] 1 Oʻziga nomunosib yoki ep koʻrilmagan ishdan, narsadan xijolat tortish, uyalish tuygʻusi; uyat, nomus.
3. Or bilmoq Oʻziga ep koʻrmaslik.
4. Obroʻ, faxr.

Misollar

• Xato qilmoq bordir, tuzatmaslik ordir. — Maqol
• Mol saqlama, or saqla. — Maqol
• Qishloqda birovdan kaltak yeyish azal-azal-dan er yigit uchun or sanaladi. — N. Norqobilov — Toʻqnashuv
• Mirzakarimboy bilan pul yuzasidan xirshiashish-ni, yoqa boʻgʻishni [Yoʻlchi] oʻziga or bildi. — Oybek — Tanlangan asarlar. Op qilmoq (yoki etmoq) Uyalmoq, nomus qilmoq, oʻziga ep koʻrmaslik.
• \Raʼno:\ Agar or etsa Layli haqlidir Qaysning jununidin. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon. Ori kelmoq Uyalmoq, nomus qilmoq.
• -Yoʻq, togʻa, oʻrganib oldim, — dedi uquvsiz,7igidan ori kelgan Qoʻziboy. — H. Nazir — Soʻnmas chaqmoqlar.
• Nori borning ori bor. — Maqol. n
• Sen mening chin yorimsan. Dilda yoʻgʻu borimsan, Gʻam nomusu orimsan, Oy borib, omon kelgil. — Turob Toʻla

Manba: Vikilug‘at