oshyon

Ma’nolari

1. \f. - uya, in; uy, kulba,
2. boshpana| 1 Qush uyasi; in. Qushlar oshyo-nidan uchib ketmishlar, Kech kuzak haybati soya solganda. A. Sher, Qadimgi kuy.
3. Hovli-joy, boshpana.
4. Makon, egallangan joy.

Misollar

• Chegara bilmagan ozod qaldirgʻoch Oshyon topadi boʻgʻo-timizda. — Gʻ. Gʻulom.
• Men u taraf-larda hovli-joy yoʻq boʻlsa kerak, deb xayol kilgan edim, yoʻq, qishloq ahli biz ketgan soylikning ikki labini oshyon tutgan ekan. — M. M. Doʻst, Lolazor.
• Vatan degan chogʻda oddiy oshyon - Oʻlan toʻshagini anglaganlar moʻl. A. — Oripov — Yillar armoni.
• Lola deganimizda, qir-adirlar malikasi, laʼl bisotli gullar oshyonini koʻz oldimizga kel-tiramiz. — Gazetadan.
• [Bulut] Shamol qanoti-da yoʻl oldi xushnud Oshyonidan uzoq-uzoq tomonga. A. — Oripov — Yillar armoni.

Manba: Vikilug‘at