ovora

Ma’nolari

1. Biror joyda qoʻnim topmagan; darbadar, sargardon. Kamsitilgan, xoʻr tutilgan bechoralar.
2. Qadru qiymat, shon-sharafsiz ovoralar. F. Gʻulom, Tanlangan asarlar.
3. Biror ish, harakat bilan band, mash-gʻul.
4. Ikki jahon ovorasi Biror ishni na u yoqli, na bu yoqli qilolmay, ikki oʻrtada qiynalib qolgan, sarson boʻlgan, sarson-sargardon.

Misollar

• Kim biladi, sen singari, oʻgʻlim ham bu kun Qaylardadir kezib yurar ovora, sarson. — A. Oripov — Yillar armoni.
• Kurayev bilan Nusratilla yuk orttirib joʻnatish bilan ovora. — A. Muxtor — Opa-sin-gillar.
• Baʼzilar koʻchat oʻtqazishga yordam-lashar, baʼzilar oz-ozdan boʻlsa ham tuproq tashish bilan ovora. — S. Zunnunova — Olov.
• Abdurahmonboy: -Oʻlik boʻlib goʻrda, tirik boʻlib sonda yoʻq, deb shuni aytar ekan, Mirzaqul ikki jahon ovorasi boʻlib qoldi. — N. Safarov — Uygʻonish. Ovora boʻlmoq Oʻzini koyitmoq; urinmoq.
• Xolajon, siz ovora boʻl-may, bir oz oʻtiring, men siz bilan gapirish-gani keldim. — S. Zunnunova — Olov. Ovora qil-moq 1) kimsani biror ishga urintirib qiy-nab qoʻymoq; koyitmoq; 2) sarson qilmoq.
• Esonboyni umidvor qilib, uni ovora qilish-ning nima keragi bor edi? — "Yoshlik".

Kelib chiqishi

I f. ojljf — taʼbi xira, koʻngli gʻash; daydi, darbadar, sargardon

Manba: Vikilug‘at