pana

Ma’nolari

1. Boshqalarning na-zaridan yashiradigan yoki biror narsa taʼ-siridan saqlaydigan, himoya qiladigan joy, narsa, toʻsiq.
2. sft. Birovning nazari tushmaydigan yoki biror narsa taʼsiridan panalangan, himoya qilingan, toʻsilgan.
3. Faqir (yoki gʻarib) kishi panada Har nar-saga aralashavermay, kamtarlik bilan oʻzi-ni chetga olib yuradigan kishi.

Misollar

• Yomgʻirdan pana izlamoq. Panada turmoq. Tomning panasiga yashirin-moq. n
• Lali shu zulmat quchogʻiga kirgan-da, oʻzini bir daraxt panasiga olib, orqasi-ga qaradi. — H. Gʻulom — Mashʼal.
• Shirin, sim-chiroq yoritib turgan ostonadan ichkariga qadam qoʻyishi bilan, mushukday keladigan sariq it akillab, oyogʻiga yopishdi. U qoʻrqib, jirkanib, kampirning panasiga oʻtdi. — "Yoshlik".
• Chiroq shishasi-ni roʻmolim bilan pana qilib, hovliga tush-dim. Yomgʻir hamon ezmalanib yogʻardi. — Oʻ. Hoshimov — Ikki eshik orasi.
• Kuyovlikdan yod-gor boʻlgan beqasam choponi bilan yuzini qor-dan pana qilib, yoʻlakka bordi. Pastak eshik-ning halqasidan ushlab tortdi. Oʻ. — Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Aqli bor odam "faqir kishi panada" qabilida oʻzini chetga olib, ishini oʻxshatib yuraveradi. — V. Gʻofurov — Vafodor.
• Gʻarib kishi panada, Poʻstini so-monxonada. — "Xalqdurdonalari".

Kelib chiqishi

f. "1l-. — boshpana; xavfeiz joy; himoya; homiylik

Manba: Vikilug‘at