parvo

Ma’nolari

1. \f. I — gʻamxoʻrlik; parvarish (tarbiya) qilish; himoya (qilish)] Kimsa yoki narsaga boʻlgan diqqat-eʼtibor, qiziqish, nazar-pisand, nazarga olish.
2. Parvo qilmoq yoki parvoyiga keltirmoq Diqqat-eʼtibor bermoq, diqqat-eʼtibor bilan qaramoq, nazar-pisand qilmoq.

Misollar

• [Oyxon:] Men seni suydim, oʻzgasiga ne parvoyim boʻlgay! — Hamza — Maysaraning ishi.
• Anvar boʻlsa undan teskari burilib ketadigan boʻlib qoldi. Ammo Ashmardon parvo ham qil-masdi. Oʻ. — Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Shu masalada boshingizni toshga urib gapi-ring — parvoyiga keltirmaydi. — Oydin — Ikki koʻzi shunda. Parvoyi falak (yoki palak) q. falak.
• Ovqat yeb, karavotga choʻzilgan Qud-ratjon parvoyi fashk, xirillab uxlab qoldi. — Mirmuhsin — Umid.
• U esa parvoyi palak — quyosh botishini kutib, uyida oʻtirdi. — T. Malik — Shaytanat.

Manba: Vikilug‘at