pay

Ma’nolari

1. anat. Tana mushaklarini suyakka biriktirib turuvchi mustahkam, elastik toʻqima.
2. sft. koʻchma Mehnatda pishgan, chayir. U
3. Payini qirqmoq Mavqeidan mahrum etadigan zarba yetkazmoq.

Misollar

• Soʻyil-gan qoʻyni payidan osmoq. yash Otaqoʻzining koʻzlari qisilib, jagʻ pamshri turtib chiq-di. O. Yoqubov, Diyonat.
• Ya na har qanday goʻsht-da pay, chochoʻsar, togʻay kabi biriktiruvchi toʻqimalar boʻladi. — K. Mahmudov — Oʻzbek tan-siq taomlari.
• qop-qora, qotma, vujudi pay bir yigit boʻlib, aftidan yoshini chama/shsh qiyin edi. — A. Qahhor — Qoʻshchinor chiroqlari.
• Zabardast, pahlavon, koʻrkam, kelishgan, Vujudi pay, chayir, mehnatda pishgan. — Habibiy.
• Hozir esa onasi-ning qornidan kecha tushgan tirranchalar ham nuqul kattalarning payini qirqish, koʻpchi-lik oldida obroʻsizlantirishni oʻylaydi. — D. Nuriy — Osmon ustuni.
• -Qiziq odamlar, — dedi u yana, — bir-birini koʻrolmaydi: oʻzidan chiqqan yoqmaydi, yuqoridan kelganni sigʻ-dirmaydi.. Davronovning ham payini qir-qishdi. — I. Rahim — Ixlos.

Manba: Vikilug‘at