pichir-pichir

Ma’nolari

1. Pichir s. takr. 1 Shi-virlashib soʻzlashganda chiqadigan past tovush. Oʻrtancha ovsin ayvonni supurib boʻlib, savat koʻtarib, koʻchaga chiqib ketishi bilan, qolgan olti ovsin supaga chiqishdi. Pichir-pichir qilib, uzoq gaplashishdi. S. Ahmad, Saylanma.
2. Oʻzaro xufiya ran; shivir-shivir.

Misollar

• Oʻtirib, kitobni tizzasiga qoʻydi va pichir-pichir duo oʻqib, yuzini siypadi. — A. K — o-diriy, Mehrobdan chayon.
• Or-qasidan pichir-pichir qilib qolishdi. — T. Ashurov — Oq ot.
• Nodira xola hang-mang boʻlib qoldi. Uning qulogʻi ostida domlaning gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻir, pichir-pichiri eshitilganday boʻldi. — "Mushtum".

Manba: Vikilug‘at