pona

Ma’nolari

1. Narsalarni yorish, kerish yoki biriktirish uchun ishlatiladigan, bir uchi tigʻli yogʻoch yoki temir.
2. Pona urmoq 1) narsalarni yorish, kerish uchun ular orasiga (yorigʻiga) pona tiqmoq, oʻrnashtirmoq.

Misollar

• Temir pona. Yotch pona. Pona qoqmoq. Pona qoqib mahkamlamoq. a
• Uning bir qoʻlida mushuk kallasiday kalta-sop bolgʻa, boshqa qoʻlida temir pona. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Terlabqizaribketgan boʻlsa-da, ombirni pona qilib, zanjirni doʻqshiatib uraverdi. — S. Siyoyev — Saratonda qor yogʻdi.
• Zamon tosh qatlamlarini pona urib koʻchirar, ikki yonni boʻshatib, gurziga yoʻl ochib berardi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.; 2) oraga nifoq solib, zarar yetkazmoq.
• Darhol har xil shaklga solib, shu bahona birligimizni buzishga, mafkuramizga pona urishga urinadilar. — Gazetadan.

Manba: Vikilug‘at