poya

Ma’nolari

1. Oʻsimlikning shox-larini, barg, gul va mevasini koʻtarib turadigan, tik oʻsadigan yer usti qismi.
2. Ishkom yoki soʻrining bagʻazlar mah-kamlanadigan yogʻochi.
3. Oyoq, pocha.
4. Ustun.
5. shv. ayn. pocha 1.
6. Zambil, tobut kabilarning tutqichi, dastasi.
7. Pogʻona, pillapoya.
8. Pogʻona, daraja, bosqich.
9. Baʼzi oʻsimliklarning nomi bilan birikib, ular ekilgan yer, maydon maʼno-sini ifodalovchi qoʻshma soʻz yasaydi, maye:

Misollar

• Joʻxo-ri poyasi. Sholi poyasi. shsh Bugʻlanib ketgan 'deraza ortida qamish tomdan sizib tusha-yotgan tomchilar koʻrinib qolar, hovli eta-gidagi makkajoʻxori poyalari yomgʻirdan jun-jikib egilgan. Oʻ. — Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Bugʻdoy qip-qizarib pishgan, poya-larigacha qovdek qovurilgan edi. — S. Ayniy — Qullar.
• Bogʻda sakkiz uzun ishkom: hammasining poyalari yaxshi ishlangan, pushtalari chopilgan. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Koʻprikning naryogʻida, ishkomga poyasi kesib olingan keksa tol yonida Dildor bilan Aʼzamjon turardi. — S. Ahmad — Ufq.
• Bultur ellik kishi borgan edi. Hammasi xursand ekan, tollari poyaga yarab qoldi. — H. Gʻulom — Feruza.
• Karavot poyasi.
• Ruzvon xola asta yurib kelib, Onaxonning qarshisidagi doʻkon poyasiga suyandi. — A. Muxtor — Opa-singillar.
• Bir nechalar ketar qo-chib, Botir yurar jardan kechib, Ostidagi mingan oti Poyasidan qonni kechib. — "Murod-xon".
• Koʻzlari qizargan odamlar navbat bilan tobutning poyasini yelka,shriga qoʻyib, tez-tez qadam tashlab ketmoqdalar. — M. Osim — Karvon yoʻllarida.
• Oʻrtasi dahliz bilan ajralgan ikki xona bor, roʻparada bo-loxonaga chiqadigan yogʻoch zinaning baʼzi poyalari tushib ketgan, oʻzi lopillardi. — Mirmuhsin — Umid.
• [Na-voiyning] Davlatda yuqori poyaga koʻtarili-shi xabari uni [Sultonmurodni] samimiy quvontirdi. — Oybek — Navoiy.
• Tarbiyalab, yetishtirdi voyaga, Topdi shuhrat, chiqdi buyuk poyaga. — Habibiy.
• sholipoya, bedapoya.

Kelib chiqishi

f. "jLj — zinapoya, pogʻona; bos-qich, poy; oyoq, etak

Manba: Vikilug‘at