poyon

Ma’nolari

1. Joy, masofa, yoʻl kabi-larning oxirgi chegarasi, etagi, oxiri.
2. Ish, ran, voqea-\odisa kabilarning oxiri, intihosi.
3. Soʻng, chek, nihoya (his-tuygʻu, kechinma kabilar haqida).

Misollar

• Poyoni koʻrinmaydigan dala, n
• Binafsha, lolalardan gilam toʻshalgan togʻ-qirlarni kezib, poyoniga yetolmaysiz. — N. Safarov — Olovli izlar.
• Nizomjon shu topda shunday kuchli boʻlib ketgan ediki, bir uzi mana shu poyoni yoʻq choʻlni agʻdar-toʻntar qilib tash-lashga qodirdek edi. — S. Ahmad — Ufq.
• Qamish-lar ikki odam boʻyi oʻsgan, poyoni koʻrinmas, shabadada bir ohangda mungli shovulshrdi. \. — Gʻulom — Feruza.
• Hikoyani poyoniga yetkazmoq. m
• Umrning poyoni koʻringan paytda uy qay-gʻusiga tushdim. — "Yoshlik".
• Gʻazal poyoniga yetdi. Tabibiy kamtarona kulumsiradi. Haryon-dan olqishlar eshitildi. — S. Siyoyev — Avaz.
• [Maysara:] Shu xiyonatkorlarning jazosini berish uchun boiaagan ishimni poyoniga yetka-zay. — Hamza — Maysaraning ishi.
• Bu soʻzingning, dshxbar, yoʻqdir poyoni. — "Alpomish".
• Gʻazabining poyoni yoʻq. n
• Necha faryod toshib keldi koʻksin yorguday, Koʻzi tinib, iztirobi poyonga yetdi. — A. Muxtor — Asarlar.
• Sirim borki, osmoni koʻrinmas, Gʻamim borki, poyoni koʻrinmas. — "Yoshlik".
• Har bir narsa kabi mehr-muhabbatning ham avvali, avji va poyoni boʻlishi tabiiy. — X. Sultanov — Onamning yurti.

Kelib chiqishi

f. jLL — oxir, xotima, tugash; chek, chegara, had

Manba: Vikilug‘at