qaratmoq

Ma’nolari

1. Qaramoq fl. ort. n.
2. Jalb etmoq, tortmoq.
3. Oʻziga qaratmoq 1) kimsani oʻziga qa-rashga majbur qilmoq, eʼtiborni tortmoq.

Misollar

• Uham-mani oʻzi tomonga qaratdi. Bemor vaqtida doktorga qaratmadi. Shimolga qaratib so-lingan ayvon.
• Maʼruzachi ham-maning diqqatini bir masalaga qaratdi. n U birov bilan shaxmat oʻynar va ayni vaqtda yigirmaga yaqin odamni ogʻziga qa-ratib, kuldirib oʻtirar edi. A. Qahhor, Qu-yushqon.
• Bu chechak qirlari oʻz bagʻrida borgan biz-ning Otabekni ham oʻziga qaratmay qoʻi-maydir. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar; 2) oʻziga ogʻdirmoq, oʻziga moyil, tarafdor qilib ol-moqyoki boʻysundirmoq. Uhammani oʻziga qa-ratib oldi; 3) oʻziniki qilib egallab ol-moq, oʻzlashtirmoq.
• Soddadshi odamlarning hov-li-joylarini oʻziga qaratish singari harom ishlarning piri edi. Oybek, Tanlangan asarlar.

Manba: Vikilug‘at