qiyinchilik

Ma’nolari

1. Umuman, qiynalish, qiynoq keltiradigan (tugʻdiradigan) holat; qiyinlik.
2. Ishga xalal beradigan, uni qiyin-lashtiradigan narsa yoki holat; monelik, toʻsiq, gʻov, qiyinlik. Ungur.. ichkarilashgan sari qiyinchshshklar tugʻdirib bordi. Uch qu-loch ilgarilash bilan ungur ichi ancha qo-rongʻilashdi. M. Ismoiliy, Fargʻona t. o. Ular oʻzlarining kuchli irodalari, kurashlari bilan oʻz yoʻllarida toʻgʻonoq boʻlgan qiyin-chiliklarni yengib oʻta oladigan kishilardir. S. Siyoyev, Yorugʻlik.
3. Mashaqqat; azob-uqubat. U
4. Ogʻir moddiy ahvol, qattiqchilik, ogʻirchilik.

Misollar

• Yaralangan Qodir qiyinchilik bilan oʻrnidan turdi. — T. Rustamov — Mantu ja-sorat.
• Dastlab, otangga bor, onangga bor, qabilidagi birmuncha qiyinchiliklar sodir boʻlgan esa-da, keyinchalik ishlar yurishib ketdi. — M. Xayrullayev — Tilla marjoy.
• [Yoʻl-chi/ Qoratoyga yoʻliqdi, qiyinchilik bilan bir aravani baylashdi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• otasidan yigirma yoshda qolib, ukalarini qiyinchilik bilan boqqan. — I. Rahim — Chin muhabbat.
• Qanchadan-qancha qiyinchiliklar bilan uni oʻqitib, oliy maʼlumot olishiga imkon bergan ota-onasidan umr boʻyi minnatdor boʻlib yashadi. — "Saodat".
• Qiyinchilik bilan oʻsgan bola. n Hammalarining gaplari, aylanib kelib, tobora avj olayotgan qimmatchilik va qi-yinchilik ustida toʻxtalar edi. P. Tursun, Oʻqituvchi.

Manba: Vikilug‘at