qorishmoq

Ma’nolari

1. Qormoqfl. birg. n.
2. Bir-biriga aralash, qoʻshilgan, bir-lashgan holga kelmoq. U qor, tuproq prishib, atalasi chiqqan maydonda choʻzilib qol-di. S. Anorboyev, Hamsuhbatlar.
3. Aralashib, qoʻshilib, bir boʻlib ketmoq; aralash-quralash boʻlib, farqini yoʻqotmoq.
4. (j. k. bshshn) Belanmoq, boʻyalmoq, bot-moq.
5. Ovora, band boʻlmoq; kuymanmoq (biror ish-yumush bilan).
6. Bosh suqmoq; suqilmoq, ara-lashmoq, qotishmoq.

Misollar

• Gap qorishib ketdi. Fikr prishib ketdi. m
• Uning miyasida ola-quroq mu-lohazalar qorishib ketdi. — "Sharq yulduzi".
• Loy va tuproqqa qorishgan jangchilar-ni tanimoq qiyin edi. — Oybek — Quyosh qo-raymas. Tanish zangori durra tuproqqa qo-rishib yotibdi. X. Ahrorova, Orifning dav-lati.
• Ulim bilan olishganlarning, Jangda qonga qorishganlarning Haykalidir!E. — Rahim.
• Kumushbibi.. oshxona yumushi bilan qorishib yotgan onasining oldiga bordi. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar. [Turun:/ Obbo, Muhabbat-ey.. Rosa mehnatga qori-shib qolibsiz-da, a? Muncha oʻzingizni urin-tirmasangiz? N. Safarov, Hayot maktabi.
• Roʻzgʻor ishlariga qorishib ketishi ham uncha sezilmas, aksincha, ovutganday boʻlardi. — Sh. Rashidov — Boʻrondan kuchli.
• Janjal boʻlsa, qorish-mam. — Hamza.
• Sen bu ishga ikkinchi marta qorishma. — Oybek — Tanlangan asarlar.

Manba: Vikilug‘at