qoya

Ma’nolari

1. Qattiq, tub jinslardan iborat tik koʻtarilgan choʻqqi, jarlik, tepa (asosan, nurash natijasida qaggiq togʻ jins-larining ochilib, yer yuziga chiqib qolishi-dan hosil boʻladi).
2. -Oʻzbek tilining izoqli lugʻati
3. Baland tik tosh; qoyatosh.
4. Suyanch, tayanch, homiy boʻluvchi shaxs.

Misollar

• Bu — Koʻhisiyoh, uning ostida yalangʻoch qoʻngʻir qoyalar silsilasi. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Jilgʻaning boshida katta bir qoya bor. Qoyaning past-baland toshlari, oʻrganmagan koʻzga uzoqdan odam va hayvon shakllarida koʻrinadi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Bolalar, togʻ qoyalari va toshlardagi darz-lar ham mana shu yoʻsinda hosil boʻlganini koʻz oldilariga keltirar ekanlar, suv bilan sovuqning bu qiliqlariga hayron qolishdi. — H. Nazir — Soʻnmas chaqmoqlar.
• Botayotgan quyosh qoyalarning uchlarini alvon ranglarga boʻyadi. — M. Mahmudov — Mangu kuy izlab.
• Gospital binosi dengiz toʻlqinida omon qolgan qoya-day atrofdagi xarobalarga achinib qara-yotganga oʻxshardi.. — A. Ubaydullayev — Qonli izdan.
• Ayrim hollarda ilojsizlik qildi, suyanadigan qoyasi boʻlmaganidanmi, ezilib turibdi. — "Yoshlik".

Manba: Vikilug‘at