qulf

Ma’nolari

1. Eshik, sandiq, javon va shu kabilarni kalit bilan berkitish va ochish uchun ishlan-gan maxsus buyum yoki moslama.
2. Turli narsalarning, buyumlarning berkitiladigan qismi.
3. kesim vazifasida. Qulflab qoʻyilgan, berk.
4. Ogʻziga qulf solmoq (yoki urmoq) 1) ga-pirtirmay qoʻymoq, ogʻziga urmoq.

Misollar

• Naycha qulf. Osma qulf. Ich qulf. Darvoza qulfi. Eshikka qulf solmoq. Kulfni ochmoq. yash Kutubxona eshigidagi qulfni koʻrib, hayron boʻldi. — "Yoshlik".
• Sanobarxon darvozani ustidan kichkina bosma qulf bilan sharq etib ber-kitdi-da, Adolatga ergashdi. — S. Zunnunova — Gulxan.
• Soat zanjirining qulfi. m
• Hammaga maʼlum ikki qulf, ikki belbogʻli sariq portfelini koʻtarib, mak-tabga joʻnadi. — Mirmuhsin — Umid.
• Darvoza qulf. Magazin qulf. Bordik —
• eshik qulf edi. yat Ishxonangga bordim, allaqayoqqa ketgan, deyishdi. Uylaringda hech kim yoʻq, qulf. — S. Zunnunova — Olov.
• Uning javobi barchaning ogʻziga qulf soldi. — Shuxrat — Shinelli yillar; 2) hech narsa deya ol-maydigan qilib qoʻymoq.
• Aldamchi, riyokor, gʻalamis soʻzin Fosh etib, ogʻziga qulf urgan sensan. — Shuhrat. Qulf solmoq (yoki urmoq, osmoq) Qulf qoʻyib berkitmoq; qulfla-moq.
• Darvozaga qulf solib qoʻyibdi. n
• Ota eshikka qulf urib, bolani opichlaganicha, idora tarafga keta boshladi. — S. Ahmad — Ufq. Qulfi dil Ichki sir, yurakdagi, aytil-magan, ayon boʻlmagan maqsad, orzu-istak va sh. k. Uning [qizining]
• qulfi dilini bil-maslik — bu chindan ham kulgili bir narsa edi. O. Yoqubov, Ikki muhabbat. Qulfi dili ochildi 1) sirini, yurakdagi borini ayta boshladi, yorilib gapirdi. Qizning ham qul-fi dili ochilib ketdi. Boshidan oʻtgan-larining hammasini soʻzlab bergisi kelib qoldi. X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar; 2) kayfi chogʻ boʻldi, xursand boʻldi, bahridi-li ochildi.
• Keng paxtazorni qoplagan yashil koʻrpaning sermavj toʻlqini dalalarga chu-nonam fayz kiritdiki, koʻrgan kishining koʻ-zi quvonib, qulfi dili ochiladi. — H. Nazir — Indamas.

Kelib chiqishi

\a. Jii — osma qulf; zulfin, tamba

Manba: Vikilug‘at