rutubat

Ma’nolari

1. Biror narsadagi namlik, zaxlik.
2. Gʻam, musibat.

Misollar

• Havoning rutubati. m
• Haftalab yoqqan yomgʻir bor-liqni namiqtirib, rutubatga chulgʻadi. — M. Mahmudov — Mantu kuy izlab.
• Daraxtlar kur-tak otib, ancha boʻrtib qolgan boʻlsa-da, havo rutubatga chulgʻangan. — S. Karomatov — Oltin qum.
• Shabboda ovulga oralab oʻtdi, Soʻnggi rutubatni bogʻlardan quvib. — A. Muxtor.
• Rutubatdan yuz bergan dunyo, Dunyo yangi dunyoni chorlar. — U. Qoʻchqor — Hayajonga koʻmilgan dunyo.
• Degilki, borini aytmoqdin ojiz, Rutubat tushmagay baxtiga hargiz. — T. Toʻla — Asarlar.

Kelib chiqishi

a. — namlik, zaxlik

Manba: Vikilug‘at