rutubatli

Ma’nolari

1. Rutubati boʻlgan; nam, zax.
2. Gʻam-gʻussali, kishi erkini boʻgʻadigan; iflos, chirkin.

Misollar

• Kuzning rutubatli oqshomi edi, Bogʻlar so-kingina chekar edi oh. Ruhimda bir xazon ayyo-mi edi, Ajib goʻzallikka duch keldim nogoh. — A. Oripov — Onajon.
• Qosh qoraygan edi. Dala-lardan rutubatli sovuq shamol esib turibdi. — A. Muxtor — Chinor.
• Tungi rutubatli havo badanni junjiktiradi. — L. Tojiyeva — Meh-rim sizga, odamlar.
• Shundarutubatli badboʻy bu shahar Koʻzimga charaqlab Fargʻo-na boʻldi. — E. Vohidov — Kelajakka maktub.
• Ertaga u diqqinafas, rutubatli Hirotdan chiqib ketadi, shu yoʻsin bilan bir yoʻla u beadad gʻamu gʻussadan ham qutuladi! [oʻylardi Meʼmor]. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Saroyning fisqu fujurga, fahshga toʻla rutubatli havosiyu marmar hovuzlardagi favvoralar salqini.. — barcha-barchasi oʻtmishga chekindi. — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Besh yil "gʻoya"uchun qat-tiq berilib, rutubatli hujrada zaxlab.. yigirma sakkiz yoshida "xatmi kutub" qi-lishga muvaffaq boʻldi. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.

Manba: Vikilug‘at