sad

Ma’nolari

1. I q. sad (d).
2. Sad chekmoq (yoki bogʻlamoq, yasamoq) esk. kt. 1) mustahkam devor, toʻsiq, gʻov koʻtar-moq.

Misollar

• Shahr yoʻllari barchasi boʻldi sad, Shahrga kirargʻa chibingʻa ne had. — S. Xondaylikiy.
• Mavlono Ayoziy boʻlgʻusi hujumlarga qar-shi ulugʻ sad yasamoqdalar gʻolibo. — Oybek — Navoiy.
• Azamat yigitlar suv bilan kurashga, unga sad chekishga ajratilar edi. — Oybek — O. v. shabadalar; 2) yoʻlini toʻsmoq, bartaraf qilmoq.
• Hamzaning bu ishlariga ota boʻlib sad chekmagansiz, balki bu sharoitga sigʻmaydigan ishlarda oʻzingiz bosh boʻlgansiz.. — K. Yashin — Hamza.
• Janoblari ogoh boʻlsinlarki, xoin-larning shallaqiliklari haddan oshgani hamon sad chekurmiz. — Oybek — Ulugʻ yoʻl.

Manba: Vikilug‘at