saranjom

Ma’nolari

1. [f. - oxir, inti-
2. ho, xotima; nihoyat, oxir-oqibat] 1 Hamma ishni tartib bilan, joy-joyiga qoʻyib bajaradigan, tartiblilikni xush koʻradi-gan, uy-roʻzgʻorini, asbob-anjomini batar-tib tutadigan, sarishta.
3. Hamma narsa tartibga solingan, joy-joyida, batartib; orasta, ozoda, sarishta.
4. Saranjom(ini) olmoq Uy-roʻzgʻor yumush-larini tartibga solmoq; buyum va jihoz-larni yigʻishtirib yoki joy-joyiga qoʻyib tinchimoq, xotirjam boʻlmoq. Saranjom topmoq 1) yigʻishtirilmoq; tartibga kel-moq, joy-joyiga tushmoq.

Misollar

• Saranjom ayol. Sa-ranjom xodim.
• Saranjom hovli. shsh Hamma narsa oʻz yerida, saranjom edi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Hamma ishlar saranjom topgandan soʻng.. tantana bilan yoʻlga tushishdi. Oybek, Navoiy; 2) koʻchma s. t. joy-joyini topib ketmoq, yoʻq boʻlmoq.
• Otasidan qolgan narsalar allaqachon saranjom topib ketdi. — Saranjom qilmoq 1) yigʻib-terib — joy-joyiga qoʻyib tartibga keltirmoq, saranjomlamoq.
• Qurbonboy uyni saranjom qilib boʻlgandan keyin hovlida ancha aylanib yurdi. S. Ahmad, Saylanma; 2) koʻchma s. t. oʻzlashtirib yubormoq, oʻgʻirlamoq; gum qilmoq.
• Hisobchi.. shu yilning oʻzidayoq kolxoznike oʻnlab qoʻyini saranjom qilib yubordi. "Mushtum"; 3) koʻchma s. t. oʻldirib, yoʻq qil-moq, gumdon qilib yubormoq.
• [Mastura Gul-jonga:\ Matqosimboyni saranjom qilishib-di. — Hamza — Paranji sirlari; 4) soʻyib, kal-la-pocha va goʻshtini ajratib qoʻymoq (qoʻy, mol haqida).
• Bir barra qoʻzi bor edi, ota ho-zir shuni saranjom qilib kirdi. — N. Fozilov — Diydor.

Manba: Vikilug‘at