sarmast

Ma’nolari

1. Andak kayfi boʻlgan, ozgina ich-gan; shirakayf.
2. poet. Mamnun, sarxush; masrur.

Misollar

• Sarmast odam, n
• Andak-andak meʼyorida boshlangan sharob hammani sarmast etib, gangir-gungurni avjiga min-dira boshladi. — S. Karomatov — Bir tomchi qon.
• Malikul sharob mast-alast mayxoʻrlarni sira xushlamas edi, birok bu yosh sayyohning sarmast kiliklari samimiy va yokimtoy edi. — O. Yoqubov — Koʻhna dunyo.
• Yomgʻir-li kun edi, atrof jim, sokit, Maʼyus koʻz-laringga boqardim sarmast. — A. Oripov — Ru-him.
• A jab, ortik sarmastman bugun, Koʻk-ragimga sikkuday olam. E. Vohidov,

Kelib chiqishi

\f.— boshi aylangan, sarxush; kayfi oshgan, mast; magʻrur, kek-kaygan

Manba: Vikilug‘at