sehr

Ma’nolari

1. [a. — joziba, fusunkorlik
2. sehrgarlik, afsun, jodu; jodugarlik] 1 Gʻayritabiiy kuchlar, sehrli afsun va duo-lar yordamida moʻʼjiza yaratuvchi harakat va duolar; afsun, jodu.
3. Soʻz yoki xatti-harakatdan kelib chiqadigan maftunkorlik, fusunkorlik, joziba.

Misollar

• Devlar buni sezib, sehr bilan bitta tayo'kni dutorga, qovun poʻchogʻini doiraga aylantirib, maftun qiluvchi kuy chalib, koʻshik ayta boshlabdilar. — "Oltin beshik".
• Oʻgʻlingizning bu ishi bejiz emas: margʻilonlik sehr qildimi, jodu kildimi, haytovur, siz uiy yoʻsinda yura bersangiz, erta-indin oʻgʻildan ajralasiz. — A. Qodiriy — Utgan kunlar.
• Deydilarki, sening koʻzlaring Afsungarmish, sehr etarmish. — R. Parfi — Koʻzlar.
• Kuy sehriga berilmok■ shsh Koʻp zah-mat soʻngida anglab yetoldim Ustoz Alisher-ning buyuk sehrini. — E. Vohidov.
• Alimardon oʻz ovozining sehri butun toʻyxonani rom et-ganini sezib, zayek bilan ashula ayta boshladi. — Oʻ. Hoshimov — Bahor qaytmaydi.

Manba: Vikilug‘at