sen

Ma’nolari

1. ksh. olm. 1 Oʻzidan kichiklarga yoki yaqin kishilarga murojaat tarzida yoki ularning nomi oʻrnida ishlatiladigan soʻz.
2. (koʻpl. shaklida) Tinglovchiga nis-batan mensimaslik, bepisandlik kabi maʼ-noni bildiradi.
3. Jonsiz narsalarga murojaat tarzida yoki ularning nomi oʻrnida ishlatiladi.
4. Sen ye — men ye yoki sen je — men je Ovqat juda ham koʻp, hammadan ham ortib qoladi-gan darajada boʻlganda aytiladigan ibora. Senu menga bormoq ayn. sen-menga bormoq q. sen-men.

Misollar

• Sen menga mana bu xatni oʻqib ber. n
• Sen — Pushkinning sevgan malagi, Sen — Gyote orzu etgan qiz. — A. Oripov.
• Sening taningga oʻq ham botmaydi, nayza ham. — A. Qahhor — Bos tep-kini.
• [Fotima:] Hali shoshmay tur, senlarga bir jazo beraylik, boshqa diyonatsizlarga ham ibrat boʻlsin. — Hamza — Tanlangan asarlar.
• Ajal, sen nayzangni sanchdingmi chindan Uzbek sheʼriyatin pahlavoniga? — A. Oripov.
• Ru-himda bir maʼyuslik sokinlik uygʻotganda, Men seni esga oldim, birinchi muhabbatim. — A. Oripov.
• Xuddi shu masala ustida Tojiboy bilan Abdurasul orasida janjal chiqib, ikkovi senumenga borib qolishdi. — P. Tursun — Oʻqituvchi. (Hap) senimi! Doʻq-poʻpisa iborasi.
• -Koʻraman, kirmaganingni, — dedi Boʻtaboy otlanayotib, — shu qilganingga, senimi\ — A. Qahhor — Qoʻshchinor chiroqlari.

Manba: Vikilug‘at