sharpa

Ma’nolari

1. Quloqqa chalinar-chalinmas tovush.
2. Kimsa yoki narsaning gʻira-shira, bi-linar-bilinmas qorasi, ifodasi; shunday soya.
3. Dalolat beruvchi sezilar-se-zilmas ifoda; belgi, alomat.
4. Yaltiroq narsa (maye., koʻzgu) orqali biror joyga tushgan shuʼla, nur aksi. Ship-

Misollar

• Toshpoʻlatov poyandoz solingan uzun koridordan bamaylixotir kirib borar ekan, oyoq sharpasini eshitib, ichkaridan Xosiyat xola chiqib keldi. — R. Fayziy — Choʻlga bahor keldi. ..koridordan eshitilgan har bir shar-paga sergaklanib quloq solar.. edi. P. Krdi-rov, Uch ildiz.
• Haligi fonarning xiragina nuri tushib turgan tosh yonida bir sharpa qimirladi. — A. Muxtor — Tugʻilish.
• Anhorning toʻgʻonlari ol-dida odamlarning xira sharpalari uymala-shar.. — H. Nazir — Soʻnmas chaqmoqlar.
• Otabek ketiga burilib, tashqari yoʻlakdan kirguvchi dadasi bilan Hasanali sharpasini oldi va oʻylanib toʻxtadi. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• Shu payt yura-gim mudhish bir narsaning sharpasini sez-ganday boʻldi. — "Guldasta".
• Goʻzal bahorning sharpasi yer va koʻkda, gul va yaproqda, oʻt-oʻlanlarda kezar edi. — N. Safarov — Qayta tugʻilish.
• Oʻrtada adovatning xira sharpasi paydo boʻlgandek tuyuldi. — F. Musajonov — Himmat.
• da sharpa oʻynay boshladi. yat
• Anorxonning sariq va koʻk roʻmollarigina shom qorasida sharpaday miltillardi. — Oybek — O.v. shaba-dalar.

Manba: Vikilug‘at