shikast

Ma’nolari

1. [f. — magʻlubiyat;omad-
2. sizlik; zarar, ziyon; sinish, siniq; suyak-ning singan joyi] 1 Jismoniy zarar, lat.
3. Narsaning zararlangan, buzilgan, singan, lat yegan joyi.
4. Ziyon-zahmat, zarar. Arabboy koʻp-chilik kulgisidan bir oz izza tortdi. Lekin u.. obroʻsiga shikayet yetgan katta bir shaxs kabi kibrona boʻzardi. P. Tursun, Oʻqituvchi. Yosh bolalarni oʻz erkiga qoʻyib berish ularning tarbiyasiga jiddiy shikayet yetkazadi. N. Safarov, Olovli izlar.

Misollar

• Shikastni tuzatmoq. n [Bektemir] Suyak shikayet topmagan sogʻ qoʻl bilan yarani, qi-yin boʻlsa ham, puxta bogʻladi. Oybek, Quyosh qoraymas. [Poʻlatjon domla:] Tuvakda bir tup gul oʻstirgan odam shu gulning biron yaprogʻiga shikayet yetsa, qanchalik achinadi! A. Qahhor, Ogʻriq tishlar.
• Mashinani qiyalik chetidan olgach, u yoqqa oʻtdi, bu yoqqa oʻtdi, tupurdi, soʻkindi, shikastni topolmadi. A. — Muxtor — Tugʻilish.
• Madrasa hujralarining shikasti tuzatilib bitmagani uchun, men koʻp shogirdlar singari, kvartirada turib, qatnaboʻqidim. — M. Muhammadjonov — Turmush urinishlari.

Manba: Vikilug‘at