Izohli lug‘at

sof

соф

Ma’nolari

Begʻubor, toza, musaffo.
Boshqa narsa aralashmagan; asil, toza.
Oʻzga unsurlardan xoli; toza.
Dogʻ tushmagan, har qanday ayb, gunoh, nuqsondan xoli; toza, pokiza, ha-lol.
Sof foyda Chiqim, xarajat va sh. k. chiqarib yuborilgandan keyin qolgan pul, daromad.

Sof havo. Sof suv. n
Sof, yashil tabiat yuraklarga kuch ba-gʻishladi. — Oybek — Quyosh qoraymas.
Sof osmonda maʼsum boqqan, Toʻlin oydir yoʻldoshim. — Boychechak.
Ufqlarga otash qalab, Tong ota-di sof, nafis. — E. Vohidov.
Sof oltin. Sof holda uchramaydigan kimyoviy elementlar. n
Bir gramm sof radiy olish uchun bir necha tonna uran rudasini qayta ishlashga toʻgʻri keladi. — "Fan va turmush".
U [rus juvon] ayvonga qarab kelayotgan kishini tanib: -E, Gʻulomjon, keling! — dedi sof oʻzbek tilida. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
Sof vijdon. Sof muhabbat. sht Na-zarimda, shu oʻy uning sodda, sof yuragiga shunday azob bermoqdaki, bu azob oldida ustida qanot yozib turgan oʻlim ham pisand emasdek tuyular edi. — A. Muxtor — Asarlar.
Gulnor.. sof nomusiga otilgan qorani bu-tunlay yuvib tashlashga jazm qildi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
Bu bozor ahliga, bu yerdagi sofu nosof ikir-chikir bandalarga mening nima daxlim bor?.. — A. Muxtor — Asarlar.

a. -toza, shaffof, tiniq

Manba: Vikilug‘at

Ko‘rilgan: 0