sohibkor

Ma’nolari

1. \a. + f. — ishbi-
2. larmon, ish beruvchi, yollovchi] 1 Oʻz ishi-ning ustasi; omilkor.
3. Korxona egasi; ishbilarmon.

Misollar

• Sohibkor bogʻbon. n
• Dilbar Fargʻonadan sohibkor xalqim Har yili uzatar tonnalab meva. — A. Oripov — Yillar armoni.
• Paxtakoru chorvador, pillakoru gʻallakor, bogʻbonu sohibkor — hammasining yuzi yorugʻ. "Saodat".

Manba: Vikilug‘at