soyabon

Ma’nolari

1. ayn. zontik.
2. Shlyapa, shapka va shu kabilarning soya beruvchi qismi.
3. Umuman, quyosh nuridan yoki yomgʻirdan saqlovchi har qanday qurilma, pana.
4. Panoh, homiylik, xayrixoeushk.

Misollar

• Shoyi soyabon. Soyabon tutmoq. n
• Boʻ-ronbek charm shapkali boshini soyabon tagiga yashirdi. — H. Gʻulom — Mashʼal.
• Narigi xonada dars tayyorlab oʻtirgan nevarasiga, soyabon tu-tib, koʻchadan tezda adasini chaqirib kelishni aytdi. — Mirmuhsin — Umid.
• Shapkaning soyaboni. shsh Be-jirimgina tilla gardishli koʻzoynagiyu ser-bar poxol soyaboni oʻziga biram yarashgan Valentina horgʻin jilmaydi. — M. Mansurov — Yombi.
• Roʻparasida shlyapaning keng soyaboni tagidan Xumorxonning koʻzlari yonib turardi. — A. Muxtor — Tugʻilish. Qoʻlini (yoki kaftini) soyabon qilmoq Qoʻlini (kaftini) peshona-siga qoʻyib, koʻzlarini quyoshdan panalamoq.
• Zokir ota qoʻlini soyabon qilib, shudgorning uzoq etagigacha chamalab koʻrdi. — H. Gʻulom — Zamin yulduzlari.
• Avtobus stansiyalariga soyabonlar qurilmoqda. n
• Quyosh tikkaga kelib, ayovsiz qizdirayotgani uchun, har yer-har yerda soyabonlar tikilgan. — N. Aminov — Yolgʻonchi farishtalar.
• Shunday gashtli kunlardan birida praktikantlar, boshlarida soyabon, tepa ustida davra qur-gancha, orqalarini oftobga toblab, karta oʻynaboʻtirishar.. edi. — M. Mansurov — Yombi.
• Togʻlar boshi xiyobon, Bir xudoyim soyabon. — "Nurali".
• Qon yigʻlaysiz bu kun onam meh-ribon, Otam ekan hammamizga soyabon. — "Zul-fizar bilan Avazxon".

Kelib chiqishi

1-^ — bostir-ma, ayvon; chodir; shamsiya, zontik

Manba: Vikilug‘at