suf

Ma’nolari

1. etn. Dam solganda, duo oʻqiganda, bemorga yoki unga beriladigan narsaga nafas urib chiqariladigan tovush; kuf-suf.
2. Suf demoq 1) dam solib, duo oʻqib nafas urmoq.

Misollar

• Dadam rahmatli “tuf ” desalar, suvni teskari oqizib, “suf ” desalar, koʻrning koʻzini ochib yuboradigan ulugʻ zot edilar. Gʻ. Gʻulom, Shum bola; 2) voz kechmoq, yigʻishtirmoq; tashlamoq.
• Suf de shofyorli-gigayu beradigan olti yuz soʻlkavoyiga! Qachon pulga zoriqsang, menga kelaber. — A. Muxtor — Tugʻilish. Suf senga (yoki sizga) kest. Ba-rakalla senga (sizga).
• Qanaqa odamsiz axir. Suf sizga-ye! ..siz bshgan hazil qilyapmiz-a? — Sh. Toshmatov — Erk qushi.

Manba: Vikilug‘at