surtmoq

Ma’nolari

1. ayn. surkamoq.
2. Artmoq, artib-surtib tozalamoq.
3. Burniga kesak surtmoq Laqillatib, biror narsadan quruq qoldirmoq, chuv tu-shirmoq; firib, pand bermoq. Koʻzga (yoki yuzga) surtmoq q. koʻz.

Misollar

• Devorlarga boʻyoq surtmoq. Yuz-qoʻliga sovun surtmoq. n
• Paygʻamov labiga, chakkalariga bilinar-bi-linmas atir surtdi. — S. Nurov — Maysalarni ayoz urmaydi.
• Ahmad brigadir bolasi olib kelgan piyozni belbogʻidagi pichoq bilan ikki-ga boʻlib, suvini bolaning barmogʻiga surtdi. — S. Nurov — Maysalarni ayoz urmaydi.
• Chol ikki qoʻlini yuziga surtdi. — S. Ahmad — Ufq.
• Goʻr-oʻgʻli qanday taom boʻlmasin, yeb boʻlgandan keyin, agar suv oʻrniga zahar ichsa ham, shu roʻmol bilan ogʻzini surtsa, yegan-ichgani badaniga moyday erib, singib ketar edi. — "Gulshanbogʻ".
• Koʻzga surtib, farzand, dedim, oʻzingni, Jon borida surtdim koʻzga izingni. — "Malikai ayyor". Oyogʻiga yuz surtmoq 1) oyogʻiga yiqilmoq, bosh urmoq, yalinib, iltijo qilmoq; 2) tavof qilmoq, kimsani muqaddas bilib ziyorat qilmoq.

Manba: Vikilug‘at