tay

Ma’nolari

1. [ya. — burish, bukish; masofani
2. bosib oʻtish; yurish, kezish]: tay qilmoq (yoki urmoq) Kezib, yurib, aylanib chiqmoq.

Misollar

• Bir talay manzil-marohil tay qilib, koʻp yurib, koʻp yursam ham moʻl yurib, Achchabod degan shahri azimga borganimda, bir toʻda katta-kichik, qora-qura oʻspirinlar atro-fimni oʻrab olishdi. — Gʻ. Gʻulom — Shum bola.
• Har shaharman uty shaharga borasan, Jahonni tay urib, izlab koʻrasan. — "Murodxon".

Manba: Vikilug‘at