Izohli lug‘at
tayanchiq
таянчиқ
Ma’nolari
- Tutib, koʻtarib turadigan vosita; tirgak, ustun, tirgovuch.
- Z-Oʻzbek tilining izoqli lugʻati
- Stul, karavot va shu kabilarning suyaniladigan, tayaniladigan qismi; suyanchiq. Nai-miy buni sira kutmagan edi, rangi oʻchib ketdi, kresloning tayanchigʻini changallab, oʻrnidan turdi. A. Muxtor, Opa-singillar.
- koʻchma ayn. tayanch 3. Men keldim bir darbadarday yosh toʻkib hushsiz, Qani onam.. tayanchigʻim, koʻnglim quvonchi? "Sharq yul-duzi".
Misollar
- Koʻprikning tayanchiqlari. sht Boʻyin tayanchigʻi boʻlgan yuqorigi yettita umurtqa boʻyin umurtqa-lari deb ataladi. — "Anatomiya".
Manba: Vikilug‘at
Ko‘rilgan: 0