tiniq

Ma’nolari

1. Loyqa va shu kabilardan xoli, ti-nigan holatli.
2. Gard-gʻubor, xiralik va shu kabilardan xoli, ravshan koʻrinishli.
3. Xiratik, qoʻpollikdan xoli; jarang-dor (tovush, ovoz haqida).
4. Aniq ifodali; ravshan.

Misollar

• Choʻqqilardan oqib tushgan bu soylar shishadek tiniq. — Mirmuhsin — Ham-zaobod.
• Ariqchalarda kech kuzning tiniq suvi limillab oqadi. — N. Aminov — Suvarak.
• Osmon har vaqtdagi-dek bulutlardan xoli, begʻubor, tiniq, koʻm-koʻk. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Radiodan dutor sadosi taralar, sehrgar kuy Temir-jonning qalbiga kirib borar, tiniq yuzi-da yoqimli, muloyim joziba.. uygʻotardi. — J. Abdullaxonov — Oriyat.
• Koʻzlarining qorasi nihoyatda tiniq va oʻtli.. — P. Qodirov — Uch ildiz.
• Adolat dutorini qoʻlga oldi. Bir nafasdan keyin uning qoʻn-gʻiroqdek tiniq ovozi yangradi. S. — Zunnunova — Gulxan.
• Togʻbagʻrida oʻynoqlabyugurgan jilgʻa-larni eslatuvchi tiniq, jozibador sado xo-nani toʻldirdi. — J. Abdullaxonov — Oriyat.
• Soʻz-fikri tiniq ziyoli boʻlganingiz uchun ham biz chekayotgan ayriliq sitamini sezyapsiz. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Jahonda aqli tiniq shina-vanda yigitning bitasi sen-u, bittasi men. — J. Abdullaxonov — Toji bilan Hoji. Uning xotirasi hayratda qolarli darajada boy va tinsh edi. Gazetadan.

Manba: Vikilug‘at