tund

Ma’nolari

1. \f. lzz — shiddatli, qattiq; tarang, pishiq; zaharli, vahshiy, gʻazabli] 1 Muomalasi qoʻpol, yoqimsiz, qoʻrs.
2. Koʻrinishi, chehrasi sovuq, qiyofasi yoqimsiz.

Misollar

• Tund, kam-gap, keksa jarroh.. har bir soʻzni oʻlchagan-day, ohista tushuntira boshladi. — Oybek — Navoiy.
• Karimjon, Manzura oʻylagandek, tund emas ekan. U shunday qiziq gaplarni topib gapirardiki, uning soʻzamolligiga Manzura qoyil qoldi. — Habibullo — Gʻuncha.
• Eson ustol [stol] yoniga borish bilan Saidiyning tund gapini eshitmagan, Saidiyni koʻrmagan boʻldi. — A. Qahhor — Sarob. 1
• Tund bashara. am
• Eshik ogʻa ikki bukilib taʼzim qilar ekan, yuzi tund koʻrin-di. — P. Qodirov — Bobur.
• Ikki kunchadan beri tund boʻlib yurgan Yigitalining koʻngli yorishib ketganday boʻldi. — D. Nuriy — Osmon ustuni.
• Ertalab havo tund, osmonni past tushgan bulutlar qoplab olgan. — Sh. Xol-mirzayev — Bodom qishda gulladi.

Manba: Vikilug‘at