uslub

Ma’nolari

1. Til unsurlarining maʼlum vazifa bajarishiga bogʻliq holda birlashadigan, til birliklarining oʻziga xos tanlanishi, birikishi va sh.k. bilan xarakterlanadigan tizimlar.
2. Til vositalaridan foydalanishning maʼlum bir yozuvchi, asar, janr uchun xarakterli boʻlgan usullari majmui.
3. Til vositalarining ekspressiv-uslubiy belgi asosida tanlanishi (saylanishi); nutqning soʻz qoʻllash va sintaktik meʼyorlarga mos holda tuzilishi.
4. Ishlash, boshqarishdagi oʻziga xos yoʻl, usul.

Misollar

• Til uslublari. Funksional uslublar.
• Demak, turli poetik obraz va tasviriy vositalar muayyan bir uslubning unsurlarigina, xolos. — "OʻTA".
• A. Qahhor uslubi. Felyetonlar uslubi. sht Navoiy uchun Xusrav [Dexuyuviy] oʻziga xos uslubga ega boʻlgan ajoyib lirik shoir hamda buyuk xamsa-navisdir. — "OʻTA".
• Kitobiy uslub. Rasmiy uslub. Ilmiy uslub.
• Rahbarlik uslubi. Suzish uslubi. Mirzachoʻl paxtakorlarining ish uslubi.
• Binokorlikda sharqona uslub koʻplab binolar koʻrkiga koʻrk qoʻshdi. — "Fan va turmush".
• Markazning asosiy maqsadi — dunyodagi eng yaxshi oʻqitish uslubini oʻrganishdir. — "Fan va turmush".

Kelib chiqishi

[ arab. - tartib, tartib-usul; usul, yoʻsin; shakl ]

Manba: Vikilug‘at