uvol

Ma’nolari

1. Ayb, gunoh.
2. Uvoli tutmoq yoki uvoliga qolmoq Nojoʻya ish yoki harakatning aybdori boʻlmoq; ja-zosini olmoq.
3. Foydasiz yoki bevaqt yoʻq boʻlish, yoʻ-qolish; nest-nobud.
4. Birovga ozor bermaydigan, zi-yon yetkazmaydigan; yuvosh, zaif.
5. Ogʻir, qiyin, ayanchli.

Misollar

• Yoshgina emadigan chaqalo-gʻi boʻlmaganda ham mayli edi, unga qoʻl te-gizmoq uvol! — I. Akram — Adolat.
• Mehmonlar toʻyga borib xursand boʻlishmadi. Toʻyboshining orzu-havasi uvolga, zamon soʻzi bilan aytsak, gunohga aylandi. — N. Safarov — Olovli izlar.
• Oʻqishini juvonmarg qilsak, uvoliga qolamiz. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Umruvol, uvol, bahorme-valarin, Yoshlik boʻsalarin toʻyib totmasang. — A. Muxtor.
• Xohishlaring boʻlmasin uvol! — H. Olimjon.
• \Akram:] Iye, hali sutdan oq, musichadek uvolman deng? — O. Yoqubov — Aytsam, tilim kuyadi, aytmasam — dilim.
• Boya chumolidek uvol koʻringan qizdek yigit endi kiyikdek yel quvib uchib borardi. — S. Ahmad. Choʻl burgugi. •
• Joʻjabirdek jon, bolalarigauvol boʻldi. — N. Safarov — Uygʻonish.
• Oyoq-qoʻli butun boʻla turib, chumchuqdan bat-tar uvol yashaydigan odamlar ham bor. — S. Axmad — Qadrdon dalalar.

Kelib chiqishi

a. jl— noqulay muhit; balo, ofat; falokat yoki JL> j — kamchilik, nuq-son

Manba: Vikilug‘at