uyat

Ma’nolari

1. Oʻz qilmishi, nooʻrin xatti-ha-rakatidan xijolatlik hissi; nomus.
2. Axloq-odob, taomil talabiga toʻgʻri kelmaydigan, unga zid ish, xatti-harakat va sh.k.
3. Uyat boʻladigan, uyatli.
4. Uyatli ish, xatti-harakat, holat kabi-larni alohida taʼkidlash, qayd etish uchun qoʻllanadi.

Misollar

• Be-tamizda bet boʻlmas, Bezorida uyat boʻlmas. — Maqol. m
• Koʻnglida uygʻongan qoʻrquvmi, uyatmi — allaqanday tushunib boʻlmas bir tuygʻudan rangi oʻchib ketganini oʻzi ham se-zib, Anvarga zimdan qarab qoʻydi. — Oʻ. Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Yoʻlchi:Andak insof, uyat kerak. Cholning mehnatda chiri-gan koʻksiga bigizni sanchavermang! — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Uyatni yigʻishtirib qoʻ-yib, Zamiralarnikiga telefon qildi. — Oʻ. Umarbekov — Yoz yomgʻiri.
• Sanam xola ishq-muhabbatni kat-tik uyat hisoblar edi. — P. Qodirov — Qora koʻzlar.
• Yooʻgʻling sartarosh boʻlsa, uyalasanmi? Dunyoda gʻarlik uyat, oʻgʻirlik uyat! — E. Raimov — Ajab qishloq.
• Oʻtgan xotinga gap tashlaydi, uyat gaplarni gapiradi. — Choʻlpon — Kecha va kunduz.
• Hisobchi uyat soʻz ay-tib, oyogʻini koʻtardi-yu, tepmadi. — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Duduqlanma, buyruk bajaril-dimi, yoʻkmi?Uyat! — I. Rahim — Chin muhabbat.
• Sokolingizda bitta ham qora tuk yoʻq-ku, yolgʻon gapirasiz, uyat — Oybek — Tanlangan asarlar.

Manba: Vikilug‘at