Izohli lug‘at

vafo

вафо

Ma’nolari

Yorga, doʻstga, yaqin kishilarga sadoqat; oʻz ahd-paymonini muqaddas tutish; soʻzda, vaʼdada qatʼiy turish.
— yomondan jafo. Maqol.
Vafo qilmoq 1) sodiq turmoq, sadoqat koʻrsatmoq.
— dedim. A. Qahhor, Xotinlar; 2) kuniga yaramoq, asqatmoq.
Baʼzi ish, uy hayvonlarining egasiga "sadoqat"iga nisbatan qoʻllanadi. Maqol toʻqiydilar moslab oʻziga, Masalan, it — va<(yu, deydilar hayhot. A. Oripov, Yillar armoni.

Yaxshidan vafo
Vadaga vafo — mardning ishi, vadasiz — subutsiz kishi. — Maqol.
shsh Avvalda olib koʻnglim chin ahdu vafo birlan, Oxirda jafolarga hamxona qilib ketdi. — Hamza — Paranji sirlari.
Men unga Umri toʻgʻriyeida bil-ganlarimni aytdim, soʻzimning oxirida: -Oʻz eriga vafo qilmagan xotindan vafo kutma,
Ne qilaykim, dunyo vafo qilmadi, Vafo emas, qatra shafqat qilmadi. — H. Shams. Vaʼdaga vafo qilmoq Vaʼdasi ustidan chiqmoq, vaʼdani oʻrniga qoʻymoq, lafzida turmoq.
Vaʼdaga vafo qilmoq — mardlarga xos fazilat. — Gʻayratiy.
Ot vafosi toʻgʻrisidagi otalar naqli ikki raqibning ot ustidagi jangida sinaldi. — N. Safarov — Olovli izlar.

a. Uj — sadoqat; vaʼdani baja-rish

Manba: Vikilug‘at

Ko‘rilgan: 0