vahshat

Ma’nolari

1. Ki-shini dahshatga soladigan ayanchli ahvol, oʻta-ketgan madaniyatsizlik; nodonlik, jaholat.
2. Kishini dahshatga soladigan vahshiylik, yirtqichlik, yovuzlik; vahshiyona va mudhish xatti-harakat. Dushman vahsha-tidan ehtiyotlanish uchun tomda yotgan Sobirning qonsiz yuziga ham quyosh nuri tush-gach, u seskanibuygʻondi. H. Shams, Oqpadar.
3. Umuman, qoʻrquvga soluvchi holat; dahshat. Andijonda yuz bergan vahshagtar xaba-rini Samarqandga yetkazish uchun loy sachra-tib ot choptirib borayotgan Tohir endi Quvaga yaqinlashdi. Mirmuhsin, Meʼmor.
4. Vahshat solmoq Dahshat, qoʻrqinch sol-moq, shunday holat qoʻzgʻatmoq.

Misollar

• Yashasin maktab, shogirdlar oʻqisin. Eski turmushlar, vahshatlar yoʻqolsin! — Hamza.
• Vahshat bilan inson yuzma-yuz keldi, Dahshat bilan insof yuzma-yuz keldi. — J. Jabborov.
• Ibrohim Doʻldoy sarbozlari keng sahroda boʻronday chang koʻtarib, qiyqirib, vahshat bilan fargʻonaliklar ustiga ot qoʻyishdi. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Shoqosimning basharasi ham uning taniga vahshat solardi, bu bezori bir kun emas, bir kun shikayet yetkazishidan choʻchirdi. Oybek, Tanlangan asarlar. Vahshat qilmoq Doʻq-poʻpisa qilmoq, dahshat qilmoq.
• -Xoʻsh, toʻgʻrisini aytasanmi, yoʻqmi! — deb vahshat qildi Bahoʻrga qoʻrboshi. — Yo. Xaimov — M. Rahmon, Hayot-mamot.

Kelib chiqishi

a. m j — yolgʻizlik, bego-nalik; xavotir; jaholat, vahshiylik

Manba: Vikilug‘at