xulosalamoq

Ma’nolari

1. Fikrning mantiqiy natijasini ifodalamoq, xulosasini bayon qilmoq; yakunlamoq.
2. XULQ[a. jli. — feʼl-atvor, tabiat; kay-fiyat; gʻazab] 1 Kishining muomala va ruhiy xususiyatlari majmui; feʼl, xarakter. Xul-qi sovuq odam. Yaxshi xulq — kishining husni. Maqol. m Saodatxon bularning xulqi haqi-da oʻylab, chuqur xayolga choʻmgan edi. S. Zunnunova, Olov. Qahramonlarning soʻz ifoda-lari ularning saviyalariga va xulqlariga mu-vofiq tanlangan. T. Jalolov, "Xamsa" tal-qinlari.
3. Kishiga odat boʻlib qolgan, takror-lanib turadigan xatti-harakat; odat, qiliq. Qodir ancha yumshargan edi. Nabigul yaramas xulqlari bor ekanini boʻyniga olish bilan
4. Qodirni yana ham yumshatdi. A. Qahhor, Qa-notsiz chitgak. Uning raqslarida qush yengil-ligi, Shabada shoʻxligi, gulning nozi bor. Uning odobida, uning xulqida Insoniy kamolot mavjud, barqaror. Uygʻun.

Misollar

• -Aytmoqchi boʻlganim shuki, bolalarim, — dedi soʻzini xulosalab Qurbon ota, — hammamiz hamjihat boʻlib, bir yoqadan bosh chiqarmasak, ishimiz baror topishi qiyin. — H. Nazir — Koʻkterak shaba-dasi.

Manba: Vikilug‘at