yormoq

Ma’nolari

1. Chopib, kesib, boʻlaklarga ajratmoq, boʻlmoq.
2. Kesmoq, tilmoq.
3. Chaqa qilmoq; darz ketkizmoq.
4. -ib qoʻshimchali ravishdosh shaklida "oʻtmoq", "kirmoq", "chiqmoq" feʼllari bilan kelib, qarshilik, toʻsiq, gʻov va shu kabilarni yengish maʼnosini ifodalaydi.
5. Dardini (yoki koʻnglini) yormoq Sirini aytmoq; maqsadi, niyatini bayon qilmoq.
6. "Mushtum". Yurakni yormoq Qattiq qoʻrqit-moq, choʻchitmoq. Qilni qirq(qa) yoradi q. qil. Qornini yorsang, alif chiqmaydi q. alif.

Misollar

• Toʻnka yormoq. yaya Kimdir qars-qars oʻtin yoradi. — S. Ahmad — Hukm.
• Azon-da otni minib, toqqa joʻnadim. Togʻamni oʻtin yorayotgan yerida topdim. — Sh. Xolmirza-yev — Yoʻllar, yoʻldoshlar.
• Oyi, nima qilay, soʻzimga ishonmasangiz, pichoq bilan koʻksim-ni yoribkoʻrsataymi? — Oybek — Tanlangan asarlar.
• U qoʻlini boʻshatgan choqdayoq Otabek.. Homidning qornini shir ettirib yorib yubor-gan edi. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• Tuxumni yormoq. Kichkina tosh bosh yorar. — Maqol. n
• Otam, oʻyin qizigʻida yutqazishga yutqazib qoʻyib, keyin oʻzini urdi, peshonasini yordi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Toʻda-ni yorib kirmoq. Qurshovni yorib chiqmoq. yaya Mirshablar orasidan uchta yosh bola yorib oʻtib, mingboshining kimxob toʻniga, oyogʻiga osildi. — M. Ismoliy — Fargʻona t. o.
• Norjon bilan Elmurod u yoqdan-bu yoqqa tipirchilab, oldinga yoriboʻtmoqchi boʻlishdi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Dardliman, dardimni kimga yoraman? Ayri-liq oʻtida bagʻri poraman. — "Alpomish".
• Avaz ancha oʻtirib, koʻnglini yordi: -Ogʻa, oʻn kuncha boʻldi, qoʻlimga qalam olmadim. — S. Siyoyev — Avaz. Dimogʻini yormoq Badboʻy hiddan koʻngli be-huzur boʻlmoq.
• Murdalar yotmaydi muzli koʻllarda, Dimogʻni yormagay badboʻy qon isi. — Mirtemir.
• Dimogʻlarni yoradi murdalar isi. — Gʻayratiy. Pix(ini) yorgan q. pix 1. Tilni yoradi Taʼmi nihoyatda shirin.
• Kuz. Bogʻlar tillarang. Uzumlar tilni yoradi. — Yo. Shuku-rov — Uch savol.
• Olinglar, biram shirin chiq-diki jonivor, tilni yoradi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha. Tish yormoq 1) tish(i) chiqmoq; 2) aytib qoʻymoq; sirni ochmoq.
• -Xoʻp, mayli, aytsam aytay, ammo hech kimga tish yor-maslik sharti bilan, — dedim men nihoyat rozi boʻlib. — F. Nasriddinov — Tundagi voqea.
• Bu toʻgʻrida qoʻshnimizga tish yorgan edim, u: -Bitta, yarimtasini yogʻlamapsiz-da, — dedi.

Manba: Vikilug‘at